Dlaczego wydobycie? 

Górnictwo bez wątpienia jest kluczowym elementem naszego życia. Zanim przejdziemy do różnych rodzajów górnictwa, zajmijmy się tym, po co nam górnictwo? 

Sprawdź to: Przeciętne niemowlę urodzone dzisiaj będzie potrzebowało przez całe życie 750 funtów cynku (na armaturę domową, kosmetyki i nie tylko), 800 funtów ołowiu (na baterie, urządzenia medyczne i nie tylko), 1,500 funtów miedzi (na przewody elektryczne i nie tylko), 3,593 funtów aluminium (na urządzenia, puszki, samoloty i nie tylko), oraz 32,700 funtów żelaza. Przeczytaj więcej na temat tych potrzeb na całe życie.   

Suma tylko tych pięciu minerałów przekracza 20 ton materiału na osobę: mniej więcej tyle, ile waży 14 samochód osobowy. 

Istnieją cztery najbardziej rozpowszechnione rodzaje wydobycia.  

Górnictwo odkrywkowe

Górnictwo odkrywkowe najlepiej nadaje się do wydobywania minerałów, które znajdują się blisko powierzchni ziemi. Jest to również zwykle bardziej opłacalna metoda wydobywcza w porównaniu z górnictwem podziemnym. Powszechne minerały wydobywane przy użyciu górnictwa odkrywkowego należą do najbardziej eksploatowanych, w tym węgiel, żelazo i boksyt.

Górnictwo podziemne (lub podpowierzchniowe)

Górnictwo podziemne najlepiej nadaje się do wydobywania minerałów, które znajdują się głęboko pod powierzchnią ziemi. Do popularnych minerałów wydobywanych za pomocą górnictwa podziemnego należą złoto, ołów i srebro. Należy pamiętać, że wiele minerałów może być wydobywanych zarówno metodą odkrywkową, jak i podziemną. Przy wyborze metody wydobycia kluczową rolę odgrywa względna głębokość złoża oraz wartość ekonomiczna surowca. Kopalnia podziemna może być płytka na 300 metrów lub głęboka na 3 kilometry. Dla przykładu, najgłębsza podziemna kopalnia na ziemi, Mponeng Gold Mine, zlokalizowana w Republice Południowej Afryki, ma głębokość operacyjną przekraczającą 3.1 km.

Górnictwo odkrywkowe

Górnictwo odkrywkowe to metoda oddzielania cennych metali z osadów poprzez przesiewanie. Górnictwo odkrywkowe często ma miejsce w korytach rzek, na terenach piaszczystych i w środowiskach, gdzie występuje naturalne nagromadzenie osadów.​​​​​​​ Do popularnych minerałów zbieranych przy pomocy górnictwa odkrywkowego należą platyna, cyna i diamenty.

Górnictwo in-situ

Górnictwo in-situ to metoda odzyskiwania minerałów z ziemi bez wydobywania mieszanki skał i rudy na powierzchnię w celu przetworzenia. Osiąga się to poprzez wstrzykiwanie roztworu, który rozpuszcza minerał w jego pierwotnej lokalizacji i pompowanie z powrotem roztworu, który teraz zawiera minerały, na powierzchnię. Najbardziej rozpowszechnionym minerałem wydobywanym metodą in-situ jest uran.

Przy wyborze metody wydobycia brane są pod uwagę cztery czynniki: lokalizacja kopaliny, wartość finansowa złoża, względy środowiskowe oraz skład chemiczny kopaliny.

Rodzaje górnictwa powierzchniowego

Istnieją trzy powszechnie stosowane metody górnictwa powierzchniowego.  

Górnictwo odkrywkowe

Górnictwo odkrywkowe polega na usuwaniu warstwy ziemi w celu uzyskania dostępu do minerałów znajdujących się w płytkich pokładach i kontynuowaniu tych samych działań na sąsiednich obszarach bez kopania głębiej w pionie. Wydobycie odkrywkowe najlepiej sprawdza się w przypadku płytkich i poziomo położonych złóż. Eksploatacja odkrywkowa często oddziałuje na większą powierzchnię. Dzieje się tak dlatego, że prace wykopaliskowe kontynuowane są na powierzchni w miarę wydobywania płytkich złóż.

Gónictwo otworowe

Górnictwo otworowe to działalność polegająca na usuwaniu ziemi w celu uzyskania dostępu do złóż mineralnych i kontynuowanie tej czynności w pionowym odwiercie. Metoda ta najlepiej sprawdza się w przypadku złóż mineralnych, które znajdują się blisko powierzchni ziemi, ale nie są nagromadzone w sposób horyzontalny. Kopalnie otworowe często oddziałują na mniejszą powierzchnię. Dzieje się tak dlatego, że prace wydobywcze prowadzone są w głębi ziemi, a nie poziomo na powierzchni, jak w przypadku kopalni odkrywkowych.

Górnictwo głębinowe

Najprościej rzecz ujmując, metoda ta polega na usunięciu wierzchołka góry lub wzgórza w celu uzyskania dostępu do minerałów zalegających pod nim. Nasyp jest następnie wykorzystywany do zasypywania pobliskich dolin. Można by się spierać, czy metody górnictwa otworowego i górnictwa głębinowego się pokrywają Na przykład, weźmy pod uwagę kopalnie otworowe w Chile, które znajdują się na szczycie pasma górskiego.

Typy górnictwa podziemnego (lub podpowierzchniowego)

Istnieją trzy powszechnie stosowane metody górnictwa podziemnego.

Górnictwo komorowo-filarowe

Górnictwo komorowo-filarowe to działalność polegająca na wydobywaniu minerałów z otworów zwanych pomieszczeniami, wgłębionych w pokłady rudy. Metoda ta obejmuje drążenie komór lub pomieszczeń w obrębie pokładu rudy z pozostawieniem pomiędzy nimi filarów podtrzymujących strop. W tych pomieszczeniach odbywa się większość wydobycia minerałów. Filary mogą być również drążone pod koniec cyklu życia kopalni lub po przejściu na inny poziom wydobycia.

Wydobycie z chodników przyścianowych

Wydobycie z chodników przyścianowych polega na wierceniu otworów pod ziemią, poniżej złoża rudy i stosowaniu zaplanowanych wybuchów w celu rozbicia rudy i skał. Następnie mieszanka skał i rudy opada z pomocą grawitacji, aby zostać przetransportowana do obróbki. Wydobycie z chodników przyścianowych często ma miejsce, gdy wydobycie w kopalniach otworowych staje się nieopłacalne.

Górnictwo ścianowe

Górnictwo ścianowe to działalność polegająca na wydobywaniu minerałów za pomocą dużego kombajnu, często zamontowanego na przenośniku. Kombajn porusza się po pokładzie rudy i wydobywa z niego minerały. Wydobycie ścianowe najlepiej sprawdza się w przypadku złóż rudy, które są rozmieszczone poziomo i gdzie istnieje ciągłość złoża. Wydobycie węgla odbywa się często z wykorzystaniem ścian wydobywczych.